Stairs

Kanina (o kagabi?), nanaginip ako na umakyat daw ako ng hagdan. And it’s not an ordinary staircase. Bakit? Kasi naka-hang siya. Bale, yung first few steps na dapat nasa sahig ay wala. Yung unang hakbang, nasa taas. Medyo taas ng ulo ko. Ewan ko kung anong superhuman strength ang meron ako pero tumalon ako at inabot yung unang step at hinila yung sarili ko paakyat.

And then I reached the top.

Bago pa man makawala sa memorya ko yung panaginip, ni-research ko yung meaning ng panaginip ko:

To dream that you are walking up a flight of stairs indicates that you are achieving a higher level of understanding. You are making progress in your journey, whether it is a spiritual, emotional or material one.

With graduation nearing, the stress of passing my examinations is really taking its toll. I just hope this dream is a good sign.

Advertisements

Sweet Talker

Kahapon nagpa-picture kami para sa memorabilia ng batch namin. Haggard ako nang dumating sa school at haggard nang makarating sa makeup station.

Nung magpapa-picture na ko, natameme ako bigla. Naisip ko kasi, “Oo nga, may hitsura nga yung photographer.

Marami kasing mga nauna sa akin na magpapicture. Lahat sila ang comment, ang gwapo raw nung photographer. Eh nung nasa loob na ko ng room at nakita siya sa malayuan, sabi ko hindi naman. Kasi ang layo niya kaya di ko makita. Malabo pa yung mata ko. Hahaha. Pero nung nakita ko ng malapitan tsaka nakapag-eye-to-eye na kami, shemay! kahit hindi niya sabihin na mag-smile ako, mapapangiti talaga ako. Nalaman ko later na Von yung pangalan niya.

Plano ko talagang manahimik lang sa buong isang minutong nakatayo ako doon. Kaso bigla siyang nagsalita.

Von: Alam mo, kamukha mo yung asawa ng kuya ko.

Ang awkward sa pakiramdam, pero mas awkward yung sinagot ko.

Ako: Maganda?

Hahahaha! Bwiset, anlandi ko lang.

Von: (ngumiti) Syempre. Mag-aasawa ba naman ang kuya ko ng hindi maganda?

Natameme ako pagkatapos non.

May nilalagay siya sa balikat ko, parte ng toga pero di ko alam yung tawag. Basta. Tapos kinuha niya yung shot. Tapos tinanggal niya yung hawak kong nameplate at pinalitan nung cap.

Inayos niya yung buhok ko sa likod ko.

Von: Ang ikinalamang lang niya sa’yo, mas maputi siya.

Lumayo siya saka kumuha uli ng picture.

Von: 20 ka na no?

Ako: Oo.

Von: Sabi na nga ba. Kabatch ko lang kayo eh.

Tapos picture uli siya.

Yun na ata yung huli niyang sinabi. Wala na akong maalala. Masyado akong nas-starstruck sa kanya. Hindi ko talaga napigilang tumingin sa mata niya. Ang ganda kasi.

Kaso pagkatapos nung encounter, medyo nawala na yung glow ng flirtation niya (glow ng flirtation! hahahahaha.) Kasi halos lahat din ng classmates at schoolmates ko na pinicture-an niya, kinakausap niya rin ng ganon. Flirt talaga siya, sobra.

Wala namang masama doon pero habang dumarami yung kwento ng encounters sa kanya na naririnig ko, nawawala yung feeling ng pagiging special ko.

Ganon pala yung feeling. Now I know.