She Needs A Hug

POST I MADE LAST NIGHT: (Di ko pala napublish. Ayoko na sanang ipublish kaso parang walang kwenta yung pagba-blog ko kung di ko ipapublish.)

Alam kong middle of the night na. Hindi lang ako makatulog. Hindi maalis yung bigat sa dibdib ko. Na-pressure nanaman kasi ako sa SQE. Habang yung iba nag-aaral, ako nagdadalawang isip nanaman kung ito ba talaga yung tamang direksyon para sakin.

At hindi nakakatulong yung mga iniisip ko ngayon.

Iniisip ko yung kahapon habang bumababa kami pauwi, kung pano nila binibirong hindi ako makakapasa sa SQE. Ako pinipilit kong ibaon sa isip ko… pinipilit na kumbinsihing biro lang ang un. Pero parang sa loob-loob ko, hindi ko mapigilang isipin na baka totoo. Na baka nagda-doubt din sila sa akin. Na hindi ako makakapasa.

Iniisip ko yung biro ni Patrishia na kapag di ako nakapasa ng SQE, si Rio na lang daw yung bago niyang bespren. Somehow, may link sa una kong sinabi, na baka nga di sila naniniwalang makapasa ako. Pero parang ang sakit lang na kahit pabiro, kaya ka agad palitan ng isang tao.

Iniisip ko nanaman si tatay. Na tila nagdadoubt din siya sa SQE. Hindi man niya direktang sinasabi pero nasa tono ng boses niya sa tuwing tatanungin niya ako kung kaya ko… basta. Ina-underestimate niya ako. Yan ang pakiramdam. May pagka-sobrang sexist din kasi siya. Siguro kung pinanganak akong lalaki hindi niya ko titignan na mahina.

Alam ko kung anong iniisip niyo. Na ang daming kalandian ng iniisip ko. Na napakanegative nitong mga to. Pero sa lahat ng positive side, hindi ko maiwasang isipin ang mga negative. At napapangit pa ng thoughts ko.

Gusto ko lang naman talagang ilabas ito. Hindi na kaya ng konting patak ng luha yung frustration. Buti na lang di ako suicidal kundi madali lang solusyunan ang mga problemang ito. Pero hindi naman talaga solusyon iyon eh, diba?

At least ako alam ko kung anong makakapag-uplift ng spirits ko. I WANT A HUG. Yung tipo ng yakap na feeling mo mauubos lahat ng oxygen sa katawan mo. Yung tipong kapag yinakap ka, feeling mo mababawasan yung bigat na pasanin mo. Yung tipo ng yakap na sincere.

tumblr_mmg567I58k1s8zk6to1_500

Unfortunately for me, isang tao lang sa tanang buhay ko ang yumakap sa akin ng ganon. At no, hindi isa sa parents ko. Hindi sila touchy-feely.

Isang tao lang ang yumakap sa akin ng ganon. At ngayon hindi na ako mayayakap pa noon. Kasi yung mga yakap niya sinama na niya sa kabilang buhay three years ago.

I NEED A HUG. Hindi ko alam kung kelan dadating iyon pero ngayong gabi, makukuntento na ako sa basa kong unan.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s