Shift

Bago pa man magsimula ‘tong summer classes ko, tinanong ako ni Tatay. Sabi niya, “Anak, may MassCom ba sa PUP?” Sumagot ako na oo, meron. Tapos sabi niya, “Talaga? Bakit ‘di ka na lang doon nag-enroll? Nagkibit-balikat na lang ako bilang sagot.

Ngayon, noong binalikan ko yung tanong na iyon ni Tatay sa isip ko, na-realize ko yung meaning ng kibit-balikat na ‘yon. Parang sinasabi ko: Wala na eh, nasa Accountancy na ko eh. Naubos ko na yung dalawang taon ko sa college na ito. Tapos ngayon pa lang magtatanong kung bakit hindi na lang Mass Communication.

Eh bakit nga ba kasi Accountancy ang kinuha ko?

Noong fourth year ako, parang hindi pa talaga ako desidido sa kung anong course ang kukunin ko. Si Tatay, gusto niya na mag-Accountancy ako. Pero ang gusto ko talaga Theater Arts o kaya Mass Communication. Sabi naman ni Tatay na okay lang kung piliin ko ang MassCom pero alam niyo yun? Para ng habang sinasabi niya yung sa akin ay may tono ng pagpipilit na Accountancy na lang ang kunin ko. So iyon ang kinuha ko. Accountancy.

Sa umpisa, natutuwa pa ko sa Accountancy. Para kong batang sabik na sabik sa bawat maba-balance kong financial statements. Tapos humirap na. O hindi lang talaga ako nag-aaral. Wala talaga akong ideya kung bakit biglang naging ganito yung study habits ko. Parang bigla na lang akong nanghinang mag-aral. Nakakaiyak kasi ngayong panahong ito parang kapag titignan ko yung mga magulang ko tapos sasabihin sila ng iniisip kongmag-shift, makikita kong literally at figuratively na bumabagsak yung balikat nila. Kaya parang wala na kong magawa kundi mag-hold-on. Kahit parang ‘di ko na kaya. Sila na lang talaga ung dahilan kung bakit nagtitiis ako.

Hindi ko alam kung anong meron sa’kin sa future. Dahil sa uncertainty niya, natatakot ako na baka all along mali ang desisyon kong mag-stay. Na baka kapag pinatagal ko pa, mas masaktan ko pa ang mga magulang ko.

Pero kaninong buhay ba ang isinasabuhay ko? Sa kanila o sa akin? Madali lang ang sagot di ba? Buhay ko ‘to? So bakit parang wala akong total control dito?

I feel like a bird trapped in a cage. I want to be free to do what I want. Pero kasi masyadong maluho yung mga gusto ko. At walang mangyayari kung aabangan ko lang na mangyari ito. Tsaka ayokong magtiis lang. I want to do something about it. Pero sa tuwing iniisip kong solusyunan itong load na ‘to, parang mas lalo akong nabibigatan.

Mag-shift na kaya ako?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s